Dancing Fever

De afgelopen tijd ben ik druk bezig geweest met oefenen en rusten voor de dansdemonstratie waaraan ik wil meedoen.

Sommige mensen denken nu (en anderen zeggen het gewoon); ‘Ja leuk, maar hoe dan, je kan toch niet meer dansen?’ Dat is dus niet altijd het geval. Ik kan soms even dansen en het doet pijn, maar dansen is een van de dingen die ik het allerliefste doe en daarom heb ik er heel veel voor over. En ook of eigenlijk juist mensen met een ziekte willen leuke dingen doen, omdat het leven soms al stom en serieus genoeg is door de aandoening en alles wat daarbij hoort. Half augustus zijn we begonnen met het oefenen voor de Zumba demonstratie. Het eerste ‘oefen-uur’ zag er ongeveer zo uit; iedereen die aanwezig was danste, behalve ik. Ik heb die les geen een dansje mee kunnen doen. De tweede keer kon ik een paar dansjes meedoen. De week daarna weer niet, toen twee keer wel en de laatste keer heb ik twee dansjes gedaan. In de periode voorafgaand aan de Zumba demo wist ik helemaal niet of het me zou lukken. Vorige week maandag werd ik wakker met rugpijn inclusief uitstraling naar allebei mijn benen, ik dacht echt dat het een grap was. Meestal zit het links of rechts en daarna verplaatst het zich en dan is het voor heel even over. Maar nu ging het van links, naar rechts en toen naar allebei de kanten tegelijk. Je begrijpt wel dat ik daardoor lichtelijk in paniek raakte vanwege de demo. Afgelopen week, de hele week voor de demo heb ik alleen op maandag een yogales gegeven. De rest van de week heb ik heel rustig aan gedaan, zodat ik hopelijk mee kon doen. Goed, zo zien mijn dagen er dus uit; vaak in onzekerheid of iets me wel of niet gaat lukken. En weet je, het geeft niet, het went en het gaat steeds beter. Het lukt me ook beter om me erbij neer te leggen dat ik de komende dagen thuis doorbreng, om te ‘herstellen’ voor zover het mogelijk is. Het allerbelangrijkste is dat het me gelukt is om mee te dansen op de Zumba demonstratie ☺ en het was superleuk!

We hadden heel mooi weer, het was 24 graden met een lekker zonnetje erbij. De laatste mooie ‘zomerdag’. Hopelijk heb je zelf ook nog heerlijk van de zon kunnen genieten.

Mijn conditie is momenteel net zo slecht als van iemand die nooit sport en beweegt, dus mijn hoofd was zo rood als een tomaatje na de demo en ik hield het net aan vol. Dit motiveert me wel weer heel erg om mijn conditie op te bouwen naar hopelijk een iets minder rood hoofd, de volgende demo het was echt te gek om gewoon 15 minuten aan een stuk door te dansen op het podium met Steve en de andere meiden.

Mijn vader heeft de foto’s van de Zumba demo gemaakt, superlief. En heel leuk natuurlijk dat hij weer bij onze demo kwam kijken! Het was een geslaagde dag. En wie weet, wie weet, kan ik in de toekomst ooit weer dansles gaan geven. Mijn hart hoopt het in elk geval ♥ Genoeg voor vandaag.