Liefde

Mijn ‘uitjes’ zijn klein en fijn. De oefenritjes met de rollator zijn al iets minder overweldigend dan in de eerste dagen. Ik had zelfs even een lach op mijn gezicht, die kon er eerder niet vanaf geloof ik.. Wellicht ben ik iets te hard van stapel ‘gelopen’ de eerste keren. Het lukt me nog niet om elke dag naar buiten te gaan met de rollator. Steve noemt ‘m nu trouwens ‘Rolls-Royce’, dat vind ik tot nu toe de leukste naam. Het klinkt positief en dat helpt me om er wat luchtiger mee om te gaan. We hebben samen nu meerdere oefenritjes gemaakt. Ik loop met de rollator tussen de 120 en 300 meter per dag. En ik had zelfs een uitspatting van 1,1 km op een dag! Op die dag ben ik samen met Steve naar het winkelcentrum geweest. Ik red het nog lang niet om vanaf ons huis naar het winkelcentrum te lopen, dus we hadden een plan. Vanaf huis liep ik achter de rollator tot een paar huizen verderop. Daarna ging ik op de rollator zitten en duwde Steve mij naar het winkelcentrum. Ik mocht van mijn oma een bosje bloemen uitkiezen en dat wilde ik graag zelf doen. De bloemen werden uiteindelijk veren voor m’n droogboeket.

Op de terugweg deden we hetzelfde met de Rolls-Royce. Het was een beetje spannend, omdat ik niet echt stil kan zitten en het zitvlak niet zo groot is. We hebben zo gelachen, dat was heerlijk. Het was een mooie oefenrit. Ik heb ook wel een traantje gelaten, dat hoort erbij, denk ik. Op de terugweg liep Steve in onze straat alvast vooruit, zodat hij de veren kon terugbrengen. Waggelend liep ik achter de rollator toen ineens een buurvrouw in bikini kwam aangerend vanaf de andere kant van de straat. De lieve buurvrouw kwam helemaal naar me toe om me een hart onder de riem te steken en hulp aan te bieden. Deze buurvrouw was die dag de vijfde buurvrouw met een lieve boodschap. Ik ben dankbaar. Wij zijn dankbaar. Dankbaar voor alle lieve mensen om ons heen. Niet alleen de mensen die we -goed- kennen, maar ook mensen die in onze buurt wonen, waar we eerder niet zoveel contact mee hebben gehad. Ik blijf het bijzonder vinden dat er zoveel mensen zijn die hulp aanbieden en ons steunen. Niet een beetje bijzonder, heel bijzonder. De positieve reacties onderweg waren deze keer overheersend en daar hield ik me aan vast.

Selfie op de Rolls-Royce

Steve heeft me een paar keer meegenomen in de auto, zodat ik even wat anders kon zien dan eigen huis en tuin. Hij zette de auto op onze oprit, zodat ik een paar stapjes hoefde te zetten en bijna meteen in de auto kon stappen. Dat was heel fijn! Vanuit de auto kon ik een paar foto’s maken van de mooie blauwe lucht en de wolken. Ook heb ik het GAD gezien, dat was iets minder mooi. Wel heel leuk! Dit zijn nu mijn uitjes. Het duurt net niet te lang, zodat ik het qua energie kan volhouden. En gisteren zijn we zelfs naar meerdere winkels geweest, tenminste Steve dan. Ik bleef in de auto zitten, het was warmer dan dertig graden en ik vond het niet erg. Wat mij is overkomen zet alles in perspectief. De rollator race die ik eerder in deze blogpost benoemde, hebben we nog twee keer overgedaan. Ik zag op de terugweg -toen ik weer een stukje achter de rollator liep- dat Steve heel gek ging lopen, maar dat deed hij om in mijn slakkentempo mee te gaan. Het zag er werkelijk belachelijk uit en we hebben ontzettend gelachen. Tijdens de laatste rollator race viel ik er bijna vanaf, logisch in de staat waarin mijn lichaam momenteel verkeert. Daarbij is het zitvlak van de rollator niet groot genoeg voor mijn achterwerk. Het is ervoor gemaakt om tijdens stilstand te zitten, natuurlijk niet om te racen. Steve liet me natuurlijk niet vallen dus er is gelukkig niets ergs gebeurd. Wel zie ik nu in dat dit niet meer de manier is.

Meerdere mensen hebben tegen me gezegd dat een rolstoel nu wellicht handig is, zodat ik niet over mijn grenzen heenga en iets makkelijker naar buiten kan. Dat was natuurlijk al het doel van de rollator, alleen kom ik nog niet zover. Ik vind de stap naar een rolstoel nog te groot, ook al had ik vorig jaar een rolstoel. Toen was het anders, want ik zakte af en toe door mijn benen en dacht dat ik een fibro flare-up had waarbij alle energie wegtrok uit mijn lichaam. Na een tijdje rusten kon ik toen weer opstaan en lopen. Ik had de rolstoel destijds om naar een festival te gaan en niets wilde missen. En vooral ter ondersteuning, omdat het niet kunnen lopen steeds tijdelijk was. Naar een festival gaan zit er voorlopig niet in (ook al niet vanwege corona), het zou wel handig en fijn zijn als ik iets verder kan komen dan de straat waar ik woon. Vorig jaar wist ik dat ik na een half uurtje rust weer even kon lopen, nu is er nog geen moment geweest dat het beter gaat. Dat is voor mij een groot verschil. Een rolstoel is voor mijn gevoel een stap in de verkeerder richting. Denk dat ik eerst alle voor- en nadelen ga afstrepen. Het zou mijn leven wel een stukje makkelijker maken op dit moment. Ik weet het nog niet. Hoe leuk zou het zijn als ik in de rolstoel mee kan gaan, wanneer Steve met de hondjes gaat wandelen. Dat zou ook betekenen dat ik meer foto’s kan maken van de natuur. Ik ga er in elk geval serieus over nadenken.

De prachtige foto van Steve

Mijn man doet heel erg zijn best om het zo leven voor mij zo makkelijk mogelijk te maken en dat is echt fantastisch. Toen ik niet meekon naar bootcamp (een mooie plek waar ik ’s avonds graag foto’s maakte), kreeg ik van Steve deze prachtige foto! Als ik iets heel graag wil zien, maar ik er niet heen kan, zorgt hij dat ik het alsnog zie. Regelmatig krijg ik filmpjes van hem, waarin mijn lieve yoga- en dansleerlingen iets liefs tegen me zeggen.

Het gaat. Het gaat met lachen en huilen. Vallen en weer opstaan. Het gaat en we komen er wel. Zolang ik de wijde wereld niet in kan, brengt hij de wereld naar mij. Wat is liefde dankbaar en mooi. Volgens mij heb ik dit al eens geschreven, maar ik voel me een ‘rijk’ en gezegend mens. Rijk in liefde! En dat is naar mijn mening een van de belangrijkste ingrediënten voor een gelukkig leven. Liefde.

10 thoughts on “Liefde

  1. Hi Momchi,
    We zagen eerder wel eens mensen met krukken, rolstoelen en rollators door de straat gaan, maar we stonden er niet bij stil dat het ‘ons‘ ook zou overkomen.
    Nu we weten wat die mensen vast ook hebben moeten doormaken; het bestuderen, accepteren, beklimmen en overwinnen van elke hindernis. Het plaatst alles in een heel nieuw perspectief.
    Echter, we blijven ons aanpassen aan deze nieuwe realiteit en proberen het maximale uit deze hachelijke situatie te halen, zodat we toch kunnen genieten en lachen op bepaalde momenten.
    Voorlopig ‘rollen’ we verder met je nieuwe vervoermiddel.
    Zingen helpt ook om de stemming erin te houden, dus daarom hierbij een leuk liedje met bijpassende tekst:
    “Alright, partner
    Keep on rollin’, baby
    You know what time it is
    Throw your hands up
    Ladies and gentlemen
    Chocolate Starfish
    Keep on rolling baby
    Move in, now move out
    Hands up, now hands down
    Back up, back up
    Tell me what you’re gonna do now
    Breath in, now breath out
    Hands up, now hands down
    Back up, back up
    Tell me what you’re gonna do now
    Keep rollin’ rollin’ rollin’ rollin’ (what?)
    Keep rollin’ rollin’ rollin’ rollin’ (come on)
    Keep rollin’ rollin’ rollin’ rollin’ (yeah)
    Keep rollin’ rollin’ rollin’ rollin’…❤️????☀️

    1. Dankjewel liefje ❤️❤️❤️ Ik hou heel veel van je en ik vind het oprecht superlief dat je zo vaak reageert op mijn blog. Ik reageer niet altijd uitgebreid, omdat ik ook wel emotioneel word als ik jouw berichtjes lees. Nu wil ik toch even iets tegen je ‘zeggen’. Lieve Stevie ❤️ jij bent mijn man, je staat elke dag naast me, je doet alles voor mij en voor ons wat ik niet kan. Je bent geweldig! Ook voor jou is dit geen makkelijke periode uit ons leven. Ik kan wel de hele dag tegen je zeggen hoe dankbaar ik jou ben dat je dit allemaal voor ons doet en vooral ook voor mij. Je hebt geen moment aan ons huwelijk getwijfeld in deze situatie en je maakt er in alle opzichten het beste van met mij. Samen maken we er het beste van en ook op de ‘allerslechtste’ momenten. Je laat me lachen wanneer ik het nodig heb en ik mag uithuilen op jouw schouder als het me teveel wordt. Je bent mijn rots (en trots) in de branding ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ LOVE YOU!

  2. Hoi Rachel en Steve , laatste keer dat ik jullie gezien heb was bij dikke muis op het terras alweer aantal jaartjes terug .

    Met veel genoegen denk ik nog wel eens terug aan de Zumba en Yogha lessen bij fit for free jullie deden dat altijd met veel plezier en energie en heb er erg van genoten .

    Later begon mijn sociale kring uit te breiden en was meer druk met vriendinnen en sociaal leven en sportschool schoot daarbij in.

    Overbodig te zeggen dat het mij wel wat doet nu je mogelijkheden iets anders zijn maar ook respect dat je in het moment het beste ervan maakt .

    Ik wens jou maar ook Steve stekte toe en Gods zegen .

    Neem een huishoudster in dienst als je die nog niet hebt scheelt Steve ook weer.

    Succes allebij lieve groeten Leo van Iersel.

    1. Ha Leo, wat leuk dat je op mijn blog reageert! Ik kan me de laatste keer dat we je zagen nog herinneren, bij de Dikke Muis inderdaad. Superleuk om te lezen dat je zoveel plezier van onze lessen hebt genoten!

      Jammer dat het sporten er een beetje bij inschiet. Natuurlijk heel leuk dat je nu een grotere sociale kring hebt!

      Over hulp bij het huishouden heb ik nog niet heel erg nagedacht. Zal me er eens in verdiepen, volgens mij is dat wel aan veel ‘regels’ gebonden. Bedankt voor de tip!

      Bedankt voor je berichtje, Leo! Hopelijk gaat het goed met je. Wens je het allerbeste toe en wie weet komen we elkaar nog eens tegen.

      Lieve groet,
      Rachel (en ook van Steve)

  3. Goed dat jullie het zo goed hebben samen en elkaar kunnen steunen
    En inderdaad humor is in deze situatie ook heel belangrijk
    Ik heb samen met Koos ook veel gelachen toen hij in de revalidatie in de Trappenberg gekke dingen zei met de spraak oefeningen na het herseninfarct
    En de loop oefeningen ook niet altijd goed gingen
    Maar uiteindelijk moeten jullie samen met de situatie leren dealen op de eigen manier en met humor en liefde ? komt dat goed
    Veel sterkte en een omhelzing en kus ? ?voor jullie alle twee.

    1. Lieve Antonia, dank voor je berichtje ❤️ Mooie dat je zoveel bijzondere herinneringen hebt aan je lieve man, Koos ? Ik hoop je graag nog eens te zien. Lief dat je mijn blog leest. Denk aan je! Liefs ?

  4. Lieve Rachel en Steve, wat een bijzonder stel zijn jullie… in goede en in slechte tijden er voor elkaar zijn is zo ontzettend belangrijk! Heel mooi om jullie liefde er vanaf te zien spatten in jullie reacties op elkaar!
    Acceptatie is niet makkelijk, maar helpt wel om dingen vanuit een ander perspectief te zien. En het verruimt je wereld, jullie wereld! En als daar ook een rolstoel bij hoort, so be it… xxx ??

  5. Bedankt voor je lieve berichtje, Patricia ? lief dat je het leest! Acceptatie is inderdaad niet makkelijk; eigenlijk het moeilijkst van alles hierin. Wat je schrijft klopt helemaal ? het helpt om dingen vanuit een ander perspectief te zien. Dank voor je mooie woorden. Ik hoop heel erg dat het goed met je/jullie gaat. Liefs en een dikke knuffel ?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *