Zand tussen mijn tenen, zeewater over mijn voeten en ik ben gehandicapt.

Wat een prachtige dag. Ik kan oprecht ‘zeggen’ dat ik in tijden niet zo’n leuke dag heb gehad. Het was een perfecte dag! Een mooie aanvulling op mijn dierbaarste bezit aan herinneringen. Ik heb besloten om nieuwe herinneringen te maken, in plaats van in een hoekje weg te kwijnen. Het was overigens een dag zonder de hondjes, die waren bij de oppasburen. De hondjes hebben het heel leuk gehad, dat maakt de dag voor mij perfect. Vanaf het moment dat Steve de hondjes had weggebracht, miste ik ze om me heen. Zodra we in de auto stapten en leuke foto’s hadden ontvangen van de oppasburen was het helemaal goed. We lieten Bella en Bibi met een gerust hart achter, waarna we een geweldige middag en avond tegemoet gingen.

Na de lunch vertrokken we richting Castricum, waar mijn ouders op de camping stonden. Mijn zus kwam iets later aan en we zaten gezellig met z’n allen voor de caravan. Het was voor Steve en mij jaren geleden dat we op een camping waren. We vonden het heel leuk, want het was ook nog eens een mooie camping midden in de natuur. Veel groen en vlakbij zee. Eind van de middag gingen we naar zee. Mijn ouders fietsten en m’n zusje reed met ons mee in de auto. Toen we de parkeerplaats naderden, zagen we dat het met de rolstoel niet te doen zou zijn om weer omhoog te rijden. Steve keerde om, zette ons af en parkeerde de auto.

Inmiddels waren mijn ouders ook op plaats van bestemming en werden we nog achterna gezeten door een wesp. Mijn bonusmoeder reed me nog even weg, omdat ik niet kon wegrennen zoals ik normaal gesproken zou doen. Papa pakte mijn dopper met roosvicee van me over, zodat de wesp daar in elk geval niet achteraan ging. De wesp achtervolgde ons een stukje en op een gegeven moment waren we ‘m kwijt. Toen Steve er ook was vertrokken we naar de zee. Tijdens de helling omlaag werden er -door onszelf- nog een paar leuke grappen gemaakt over het loslaten van de rolstoel en het laden en lossen van de zware vracht (ik dus, haha).

Papa had al navraag gedaan voor een strandrolstoel en wist precies waar we moesten zijn. Steve liep naar binnen bij ‘Deining’ en kwam terug met een enorm ‘maanwagentje’. Een goede tip voor rolstoelgebruikers; op de website van handicap NL staat een artikel met informatie over het huren van een strandrolstoel. Ik weet niet wat het kost, op de website staat ‘huren’, maar wij hoefden niets te betalen voor het gebruik van de strandrolstoel. Dat was natuurlijk een kers op de taart! Toen Steve kwam aanlopen met het maanwagentje, moesten we allemaal ontzettend lachen. Eerlijk gezegd vond ik het ‘makkelijker’ om daarin te zitten dan in een gewone rolstoel. Het was alsof ik in een soort attractie zat. We hebben een fantastische dag gehad, een perfecte dag! Een dag die net zo leuk was als een wandeling aan zee toen ik nog kon lopen. Ik voelde me niet anders, ondanks het gegeven dat zij liepen en ik niet.

Mijn man heeft me zelfs zo dichtbij het water gebracht, dat het zeewater mijn voeten kon aanraken. Dat was zo heerlijk, daar heb ik intens van genoten. Wanneer ik de wind kan voelen door mijn haren en het zeewater over mijn voeten, heb ik het gevoel dat ik ‘leef’. Met natte slippers en zand tussen mijn tenen verliet ik samen met mijn familie het strand en vertrokken we weer richting de camping. Iedereen heeft me wel even geduwd in de rolstoel en papa hielp met duwen toen ik een enorme zandberg op moest. Steve ruilde het grappige maanwagentje om voor mijn leenrolstoel en m’n zusje nam het duwen van de rolstoel over. Ze wilde Steve wat rust en ademruimte geven. Hij wilde mij alsnog graag duwen, maar ze stond het niet toe. Dat is lief. Dat is liefde. Familieliefde.

Eenmaal terug op de camping kwamen we mijn vader tegen, die onderweg was om eten voor ons te halen. Voor de caravan hebben we lekker ‘Chinees’ gegeten en we bleven nog een tijdje zitten. Mijn vader vertelde verhalen van vroeger uit zijn jeugd en we haalden samen herinneringen op. Rond 20.30 uur reden m’n zusje, Steve en ik naar huis. Het was een lange fantastische dag! Een dag om nooit te vergeten. Door de dag heen verzamelde ik al mijn moed om aan het eind van de dag, in de avond, eindelijk een foto te posten van Steve met mij in de (strand-) rolstoel. Toen we thuiskwamen waren onze hondjes thuis, net daarvoor teruggebracht door de lieve oppasburen. Ze hadden flink gewandeld en waren bijna niet meer wakker te krijgen.

Deze dag heb ik mogen ervaren dat het leven echt niet minder leuk hoeft te zijn met een beperking. Met dit positieve gevoel krijg ik steeds meer zelfvertrouwen in de rolstoel en met mijn handicap. Een fijne bijkomstigheid is dat ik er op dit moment ook aan toe ben om te durven ‘zeggen’ dat ik gehandicapt ben. Al weet niemand hoe lang dit -nog- zal duren en of het voor altijd is. Ik ben -op dit moment- gehandicapt.

16 thoughts on “Zand tussen mijn tenen, zeewater over mijn voeten en ik ben gehandicapt.

  1. Hi lieverd,
    Het was inderdaad een onvergetelijke dag.
    Alle elementen zaten mee toen wij aankwamen in Castricum, ondanks de regenachtige ochtend en middag.
    We hebben nieuwe herinneringen gemaakt.
    En zo rollen we vrolijk verder de toekomst in. Love you! ❤️☀️??

    1. Hi beiden, dat is mooi gezegd: samen vrolijk de toekomst in, hoe moeilijk het ook zal zijn, maar de wil straalt van de foto’s af. Rollend of hoe dan ook. Denk ook dat dat liefde is, voor elkaar blijven gaan, for better or worse. Jullie zijn een top koppel!

  2. Mooi. Een vriendin van mij die ook al jong in een rolstoel belandde ging vaak met haar man fietsen. Zij in de scootmobiel, hij op de fiets en zo maakten ze echt leuke tochtjes door Nederland, langs de bloesem enz. Ik herken veel van hoe zij er mee omgingen, in jou en Steve. Ook dat zorgzame én de mogelijkheden benutten❤️

    1. Dank voor je lieve bericht, buurvrouw ?
      Dat lijkt me superleuk! Wie weet komt er ooit een scootmobiel ?? zodat we weer samen kunnen fietsen. We doen ons best ❤️

  3. Jeetje, wat schrik hier een beetje van je laatste blogs Rachel!
    Ik wens je nog heel veel van dit soort mooie momenten toe, en ontzettend veel sterkte en beterschap voor de toekomst gewenst!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *