De schaamte voorbij

Na het drie maanden niet te hebben gedaan, heb ik eindelijk mijn huissleutels weer eens gebruikt! Een beetje zenuwachtig, maar met een blij gevoel werd ik vanmorgen wakker. Ik wist dat vandaag een spannende dag zou worden en het duurde gisterenavond (daardoor) een tijdje voordat ik in slaap viel. Gisteren kreeg ik een e-mail met informatie over de scootmobiel. Eigenlijk zou een vriendin langskomen, maar ik merkte dat ik zo moe en tegelijkertijd zenuwachtig was, dat ik haar vroeg of we onze afspraak konden verplaatsen. Ik leer steeds beter om rekening te houden met mezelf, althans met mijn lichaam, balans te vinden in rust en leuke activiteiten. Toen ik FNS kreeg, moest ik het weer opnieuw uitvinden en het duurde even voordat ik een inschatting kon maken van wat ik per dag aankan. Nee zeggen is ook een ‘ding’. Ik wil gewoon niets missen of zoiets. De komst van de scootmobiel zet mijn hele situatie in een ander perspectief.

Voordat ik de scootmobiel in ontvangst nam, maakte ik iets moois mee. Vorige week belde ik naar het bedrijf dat mijn scootmobiel heeft geleverd. Ik stelde een aantal vragen en werd vriendelijk geholpen, waarna ik extra foto’s kreeg toegestuurd. Het meisje dat me hielp was heel vriendelijk, het gesprek was fijn en gezellig. Ze wilde mijn blog lezen en de facebookpagina van Make me happy volgen. Tot mijn grote verrassing deed ze ook nog een donatie via de doneeractie die Steve voor mij heeft opgezet. Zo lief, terwijl ik haar eigenlijk nog helemaal niet kende. De tekst die ze bij haar donatie schreef raakte me diep. Hoe bijzonder is het, dat zij dit allemaal voor mij heeft gedaan, terwijl ik eigenlijk alleen een scootmobiel ‘kwam bestellen’ bij het bedrijf waar zij werkzaam is. Hartverwarmend, bovenop alle bijzondere dingen die ik de laatste tijd heb mogen meemaken. Deze momenten maken het leven mooier, juist in tijden dat het verdriet, de teleurstellingen en grote levensveranderingen het meest heftig zijn.

De scootmobiel werd iets eerder bezorgd, dat was superfijn, want ik keek er heel erg -zenuwachtig- naar uit! Ondanks de regen, verliep het soepel en goed. De meneer die het kwam bezorgen was erg vriendelijk en hij legde geduldig uit hoe alles werkt. Ik was en ben zo intens blij!! Volgens mij kwam mijn glimlach de rest van de dag niet meer van mijn gezicht. Even later ging ik samen met Steve de hondjes uitlaten. Vond het heel spannend met de scootmobiel, gelukkig sleepte Steve mij erdoorheen. Al bijna kibbelend reed ik -en liep Steve met de hondjes- door de straat, typisch wij. Hij wilde mij over de angst heen helpen en dat is goed gelukt. Angst is misschien een groot woord, ik vond het alleen een beetje eng. Steve gaf mij meteen een aantal opdrachten waaronder, draaien, omkeren, achteruit rijden etc. Uiteraard deed ik wat de bedoeling was, al bleef ik op de heenweg zeuren dat ik het eng vond. Inmiddels zijn we samen naar het winkelcentrum geweest en hebben we een groot rondje gereden door de buurt. Doordat ik gefocust was tijdens het rijden, vergat ik de schaamte waar ik al een tijdje mee worstelde. Ik kan nog niet ‘zeggen’ dat ik de schaamte voorbij ben, merk wel dat het aanzienlijk minder is geworden.

Steve helpt me met het uitvoeren van lichamelijke oefeningen. Ik vind het fijn om dat met hem samen te doen, omdat hij mijn lichaam goed kent en ik hem volledig vertrouw. Hij houdt rekening met wat mijn lijf aankan, zoekt soms een grens op, maar gaat daar absoluut niet overheen. Zelf kan ik nog niet veel oefeningen uitvoeren, dus waar ik het niet kan maakt Steve de bewegingen voor mij. Af en toe zijn er zelfs piepkleine veranderingen zichtbaar en voelbaar aan en in mijn lichaam. Het wil niet zeggen dat er constante verbeteringen zijn, er zit in elk geval ‘beweging’ in. Beweging is winst, want stilstand in beweging is (letterlijk) achteruitgang. Nog meer achteruitgang wat betreft de kwaliteit van mijn spieren zou funest zijn. Ik zal er binnenkort over schrijven, want daar ben ik nu nog niet aan toe. Het vertrouwen in mijn lichaam is nog niet heel erg aanwezig, dat zorgt ervoor dat ik voorzichtig ben. Als het echt doorzet en niet meer wankel blijft, durf ik het aan. Het gaat nog over het algemeen niet beter, in elk geval niet slechter. Als het stabiel blijft, al is het stabiel ‘slecht’, want lopen lukt met geen mogelijkheid, dan is er in elk geval winst.

Eerste rondje op de scootmobiel, meteen met het hele gezin 🙂

De focus ligt nu op oefenen, ontspanning en acceptatie. Het geeft enigszins rust dat ik geen nieuwe symptomen ervaar. We gaan nu in elk geval de richting op die me naar het punt brengt waarop ik de schaamte voorbij zal zijn. Het komt natuurlijk van binnenuit en ik pak het bij de bron aan. De bron ben ik zelf. Alle kleine duwtjes in de juiste richting helpen me daarbij. Door de komst van mijn scootmobiel word ik minder afhankelijk. Minder afhankelijk zijn helpt mij in het herstel van mijn zelfvertrouwen.

Heel veel liefde voor iedereen die ons/mij hebben geholpen om dit te realiseren. Ik ‘spreek’ ook even voor Steve; we zijn jullie eeuwig dankbaar. Bedankt, lieve mensen. Bedankt voor alles! Overigens niet alleen voor de donaties, ook voor alle steun, hulp, en liefde in welke vorm dan ook. Het betekent veel voor ons, heel veel. Ik geloof dat ik me in de afgelopen maanden niet eerder zo intens blij heb gevoeld, dan op de dag dat ik mijn scootmobiel in ontvangst mocht nemen! Voor de komende week ziet de weersvoorspelling er gunstig uit. Ik ga oefenen met de scootmobiel en genieten van dit stukje vrijheid.

Maak herinneringen, koester je dierbaren en geniet van de mooie momenten. Een heel mooie week toegewenst!

12 thoughts on “De schaamte voorbij

  1. hey Rachel, goed van je !
    zo pakt je beetje voor beetje een stukje zelfvertrouwen terug.
    geweldig dat (op den duur) je zelfstandigheid wat terugkomt. Blij voor je !
    groetjes Sander en Marion.

    1. Hi Marion en Sander,

      Wat lief, dank jullie wel! Het is superfijn dat ik iets meer vrijheid heb en lekker naar buiten kan.

      Liefs!

  2. Hey Poppie,
    je bent gewoonweg goed bezig, ga zo door. Oefenen, grenzen verleggen, en door blijven ontwikkelen. Ook al zit het soms tegen, remember: geduld is een schone zaak. Alles komt goed, misschien niet helemaal als vroeger. En misschien worden sommige dingen wel beter dan vroeger. Wie zal het zeggen. Morgen gaan we een slalom/hindernissen oefenparcour voor de scootmobiel maken. ??❤️?????

    1. Hi liefje,

      Het gaat gelukkig steeds beter. Gelukkig ben ik er nu achter dat mijn leven hier niet ophoudt. Krijg steeds meer vertrouwen dat het op wat voor manier dan ook wel goedkomt. Bedankt dat je nooit hebt opgegeven en altijd aan mijn zijde staat.

      Love you!!

  3. Wat een goed nieuws lieve Rachel.
    Wat fijn dat je geest het aankan om de omschakeling te maken.
    Geniet van de dingen die kunnen en je aankan.
    En je ervaring (en de mijne)is dat je nu weet dat het klopt als ze zeggen na slechte tijden komen goeden tijden.
    Mijn wens voor jullie dat die tijden er steeds meer zullen zijn.
    Liefs van mij en weet dat ik veel aan jullie denk.
    Antonia ❤️❤️??

    1. Ahh, zo lief van je! Dankjewel, Antonia. Dat wens ik jou ook toe. Mooi dat je dit zo schrijft. En tja, zonder verdriet en pijn is er geen geluk. Denk ook aan jou! Liefs ❤️

  4. lieve Rachel, veerkracht en buigzaamheid verdriet over verlies
    maar je krabbelt steeds weer op.
    mooi mens

Comments are closed.