Kleine stapjes, grote vooruitgang

Steeds meer krijg ik een beetje grip op mijn leven, controle over mijn lichaam. Ik onderzoek opnieuw wat bij me past, wat ik leuk vind om te doen en waar ik positieve energie van krijg. Het liefst krijg ik die positieve energie, zonder er heel veel lepels voor in te leveren. Soms ben ik de oefeningen heus wel zat, maar ik zet door en houd vol, omdat het beter voor me is. Ik verzet me niet meer tegen mijn meditatie-momentjes, want ik kan weer mediteren. Helende meditaties, rust, ontspanning, lichaamsbeweging en frisse buitenlucht. De helende meditaties doe ik dagelijks, veel minder krampachtig dan voorheen. 

Toen ik last kreeg van sensibiliteitsstoornissen en zenuwpijn werd mediteren lastig voor me. Liggend mediteren vond ik altijd het meest fijn, juist dat ging een lange periode niet. Tijdens het zittend mediteren zat ik veelal niet lekker en vond ik de rust niet. Tijdens mijn sessies bij m’n psychologe kwam het weer aan bod. Ik luisterde in die periode overdag veel naar meditatieve muziek die Steve elke ochtend voor me aanzette. Natuurlijk luisterde ik niet continu aandachtig, maar het stond aan op de achtergrond. Soms had ik wel zin in een gezelliger muziekje, maar dit was even beter voor me. Ik kreeg van mijn psychologe het advies om te mediteren, wat ik weer regelmatig deed. Na het stoppen van mijn behandeling kwam de meditatieve muziek wel weer tevoorschijn, maar ik kon me er niet toe aanzetten om echt te mediteren. Op een avond was ik boven bezig met de was en opende ik YouTube op mijn telefoon. Geen idee meer hoe ik erop kwam, maar tijdens het ophangen van de was, stond een geleide meditatie aan. Het hielp me ondanks dat ik eigenlijk bezig was met iets anders. Ik luisterde toch aandachtig genoeg om de boodschap te ontvangen.

Een goede ochtendroutine is voor mij erg belangrijk om te dag mee te beginnen. Door de FNS (en andere diagnoses van m’n lijstje) raak ik ongelofelijk snel overprikkeld. Het duurde een tijdje, maar inmiddels lukt het me af en toe om liggend te mediteren. Sinds ik mijn meditatiemoment meeneem in m’n ochtendroutine lukt het me goed om het vol te houden. Liggend en wel, de eerste keren eindelijk weer eens zonder sensibiliteitsstoornissen. Ik denk overigens dat dit voor iedereen goed is, voor mensen met of zonder beperkingen. En vooral ook tijdens de lockdown waar we nog steeds in zitten is het erg belangrijk om goed voor jezelf te zorgen. Het verrijkt in elk geval mijn leven, want ik voel me er duidelijk beter door. Dat wilde ik, echte stapjes zetten en leven.

Ik opende zelf de voordeur, hoorde het geluid van de vogeltjes weer luid en duidelijk zoals voorheen. Een paar stapjes verder op onze oprit stopte ik even, ik keek omhoog. Een momentje van besef, een momentje van geluk. Het voelt alsof ik er weer ben, alsof ik terug ben, terwijl ik nooit ben weggeweest. Ondanks dat ik nog steeds moeite moet doen om mijn energie over de dag te verdelen, voelt het weer alsof ik leef. Ik leef! 

6 thoughts on “Kleine stapjes, grote vooruitgang

  1. Hey kanjer,
    gelukkig kunnen we elkaar helpen met de kennis en ervaringen die we hebben opgedaan in al die jaren.
    Het voorjaar is in aantocht en de natuur wacht geduldig op ons. Vandaag gaan we er weer een fijne dag van maken. I love you! 🔥❤️👋🏽☀️

  2. Lieve Rachel, wat mooi om te lezen dat je weer een beetje kunt mediteren. Stapje voor stapje dichter naar je doel. 🙏 Hoe pijnlijk is het voor je dat de meditatie, waar je zo goed les in kon geven, nu zo moeizaam gaat. Ik hoop voor je dat het steeds beter gaat. Wat fijn dat je zoveel steun en liefde van Steve krijgt.
    Liefs Gery ❤❤🍀🍀💋

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *