Hoe is het met je?

Ik merk dat ik de laatste tijd struggle met het beantwoorden van deze vraag. En dat komt mede doordat ik het antwoord op de vraag een lange tijd heb laten samenhangen met het feit dat ik voor een deel rollend door het leven ga. Ik merk ook dat wanneer mijn omgeving mij ziet rollen, er bij voorbaat vanuit wordt gegaan dat het niet goed met mij gaat. Ergens heel begrijpelijk, want toen ik roller werd ging het inderdaad niet zo goed. Over ruim twee maanden is het twee jaar geleden dat ik in een rolstoel belandde.

Op een gegeven moment was ik eraan toe om te zeggen dat het goed met me ging. Het leven met mijn beperking is heus niet altijd makkelijk, maar gezien het verloop is het geen tijdelijke ‘ziekte’ en probeer ik weer zoveel mogelijk deel te nemen aan het leven. Ik voel mij overigens het grootste gedeelte van de tijd niet ziek. Wel heb ik nog steeds dagelijks last van pijn, vermoeidheid, overprikkeling en andere klachten. Op sommige dagen kom ik mijn huis niet uit, omdat het dan simpelweg niet gaat. Ergens went het op een bepaalde manier. En soms heb ik -nog steeds- de behoefte om te doen alsof ik geen beperking heb.

Afgelopen week heb ik op Koningsdag stukjes gelopen in het dorp, door de drukte, terwijl ik dat beter niet had kunnen doen. Ik liep waggelend en wankelend aan de arm van mijn man. Het stomme hieraan is, dat ik de dagen daarvoor al door mijn benen zakte en wanneer ik liep, ook echt slecht liep. Ik had enigszins rekening met mezelf gehouden, door meer te rollen de dagen daarvoor (maar deels was het noodzaak). Desondanks was ik, eenmaal in het dorp aangekomen, te koppig om op mijn scootmobiel te blijven zitten.

Toen ik de muziek hoorde wilde ik niets anders doen dan dansen. Ik deed er alles aan om dat misschien wel even te kunnen doen, maar het is niet gelukt. Ondanks de tientallen waarschuwingen van mijn echtgenoot, besloot ik mijn eigen plan te volgen. Soms lijkt het alsof ik hardleers ben wat dit betreft. Ik weet eigenlijk niet of ik spijt heb, want het moment dat ik tussen de mensenmassa stond en de basfrequentie voelde was ik eventjes helemaal happy. Inmiddels zijn we twee dagen verder (ik gok dat mijn herstel een week zal duren, eigen schuld dikke bult) en heb ik een nieuwe afspraak gemaakt met mijzelf: ik ga niet meer door met lopen totdat ik door mijn benen zak en het helemaal niet meer lukt.

Het voelt soms niet goed om te rollen terwijl ik op dat moment mijn benen nog kan gebruiken. Maar waarom zou ik in Godsnaam steeds mijn rolstoel laten staan, als ik mezelf pijn en energie kan besparen? Ik heb in gedachten dus even een hartig woordje met mezelf gesproken. Niet alleen in gedachten, ook met mijn man, wiens advies ik de laatste tijd onterecht in de wind heb gegooid.

De conclusie is dat mijn gemoedstoestand niet samenhangend is met het gebruik van mijn rolstoel. Dus als je mij binnenkort ergens ziet rollen, dan is het mogelijk dat het ‘gewoon’ goed met me gaat! En als je mijn blogpost tot het eind hebt gelezen… ik ben ook benieuwd hoe het met jou gaat!

8 thoughts on “Hoe is het met je?

  1. Hé lieverd soms kan iemand goed bedoelde adviezen geven zoals Steve deed, en luister je niet. Om de eenvoudige reden dat het een doel heeft. Het doel omdat je zelf moet leren inzien en voelen wat goed is voor jou. Dan relativeer je en kun je zien dat die adviezen kloppen en je ze had moeten opvolgen. Zo blijven we leren en krijgen we inzichten op het moment dat het voor jou tijd is dit inzicht op te pakken en te verwerken en toe te passen in je leven. Succes met alles lieverd, je schrijft erg inspirerend. Ik weet zeker dat het anderen ook weer helpt. Dikke kus!

    1. Lieve Karin,
      Dank voor je lieve woorden. Het is soms even confronterend, maar exact wat je schrijft, ik moet er zelf van leren. Hoop dat het goed met jullie gaat! Dikke kus en tot gauw lieverd ❤️

  2. Heel herkenbaar in een rolstoel kan het ook gewoon goed gaan. Ik blijf het ook een lastige vraag vinden, want wil eerlijk antwoord geven. Maar als rollen het nieuwe normaal is, dan is dat zo.

    1. Mooi geschreven! En andersom kan het ook minder goed gaan wanneer ik loop, terwijl ik beter had kunnen rollen. Eerlijk antwoord willen geven is voor mij ook weer herkenbaar.

  3. Lepeltjes tellen, gebruiken of sparen… ik heb inmiddels geleerd dat het gaat om energie verdelen. Met mij gaat het steeds beter. 😜

    1. Je leert snel 😉 steeds weer opnieuw de balans opmaken. Fijn dat het steeds beter met je gaat!

Comments are closed.